Eerdere artikelen: 17-07-10 Het neoliberale drama 01-07-10 Kirgizië: Geschiedenis van identiteiten 15-06-10 Schreeuw om aandacht van een loyale ambtenaar 05-06-10 De prinsbedelaar en de kindermoordenaars 29-05-10 Beste STEMGERECHTIGDE 26-05-10 Tweeverdieners die erbij willen horen 15-05-10 Raad vertilt zich aan de hulp 24-04-10 Gastvrij Nederland anno 2010 31-03-10 Repressie neemt toe in Rusland 27-03-10 Het individu versus de staat 19-03-10 'Poetin stap op!' 05-03-10 Gooise carrièrejagers veroveren De Pijp 23-02-10 Afghanistan: Gemilitariseerde hulp verkeerd besteed 18-02-10 Politieke onrust duurt voort in Oekraïne 11-02-10 De opkomst van een gargantueske staatskleptocratie 30-01-10 Keizer zonder kleren 27-01-10 Hoge en lage cultuur revisited 22-01-10 WRR neemt hulp op de schop 16-01-10 De laatste utopie van het Vrije Westen 06-01-10 Zestig keer zestig is een uur 31-12-09 Verschuivende Verantwoordelijkheden 25-12-09 Credo van een geboren wereldverbeteraar 12-12-09 De puzzel van West Point 05-12-09 RedRat, terug van weggeweest 14-11-09 Oorlog op het Internet 05-11-09 Media laten Balkenende te gemakkelijk wegkomen 27-10-09 Politiek moet nog wennen aan het burgerinitiatief 18-10-09 Populair Gezelschapsspel 12-10-09 De Nobele Obama 11-10-09 De oorlog van 3 biljoen 01-10-09 Charimarktlectuur: Geen boodschap aan de crisis 26-09-09 Danziger Vrijhaven: Status Aparte 20-09-09 Den Haag fouilleert maar wat 15-09-09 Motief aanslag Karst T. ongewis 12-09-09 Singer legt de armen aan het financieel infuus 09-09-09 RID richt vizier weer op Amsterdamse krakers 04-09-09 60 Jaar NAVO: van defensie- naar interventiemacht 22-08-09 Gekmakende bureaucratie 19-08-09 Een Belgische droom 16-08-09 'Shelter skelter' 09-08-09 Schiphol brandt door 07-08-09 Voedselproductie voorname oorzaak klimaatverandering 20-07-09 Het keurige protest van de participatie-elite 15-07-09 Spirituele politiek 12-07-09 Simon op weg naar weg (on his way to away) 07-07-09 Prins heeft bij de bank een goddelijke taak 03-07-09 Weerbare moslims 30-06-09 Nederland verkwanselt openbaarheid 27-06-09 Veel vrouwen bij protesten in Iran 16-06-09 Toekomst Lissabonverdrag in handen Duits hof 11-06-09 Op weg naar een gezonde economie 05-06-09 Nieuwe strijd om het IJmeer 29-05-09 Heleen Mees, strijdster tegen het rijk der machtelozen 22-05-09 Vreemdelingenbeleid Italië verontrust 19-05-09 Kleine Geschiedenis van de Moraal 09-05-09 Bananenrepubliek Leiden 03-05-09 De Culturele Evolutie 30-04-09 Nationalist mag geen dierenvriend zijn 26-04-09 'Voer actie tegen ontwikkelingshulp' 23-04-09 Red de havenloodsen 18-04-09 RVF: Aanzetten tot stadsguerrilla 13-04-09 De keizer en de astroloog 10-04-09 Proces oorlogsmisdadiger Scheungraber 04-04-09 'Wereld van Obama niet kernwapenvrij' 31-03-09 'Dierenactivist is geen terrorist' 27-03-09 Het Europees mandaat van Els de Groen 24-03-09 Verheerlijking van de oorlog 20-03-09 Slimme energiemeter schendt privacy 17-03-09 Leven achter tralies 12-03-09 Het HCZ-gebouw zit al vol 08-03-09 Hond Vla luidde drama Vrankrijk in 05-03-09 Afscheid van een stadssjamaan 03-03-09 Stop gratis 'meidenprik' 02-03-09 Het spel om de knikkers 27-02-09 Krakers met groen-zwarte vingers 24-02-09 Pleidooi voor verzoening met Aboriginal-stam 21-02-09 Bedrijven in dienst van de Israëlische bezetter 17-02-09 Pessimist tegen wil en dank 10-02-09 Raad van State kraakt wetsvoorstel kraakverbod 07-02-09 Sublieme Digitale Sensatie 30-01-09 We beveiligen ons suf en schieten er niets mee op 27-01-09 Vrankrijk: Lichtpunt bij gedwongen sluiting 24-01-09 België voedt militaire industrie Israël 20-01-09 Richtingenstrijd onder Obama voortgezet 18-01-09 Linkse kritiek op moslimfundamentalisme groeit 10-01-09 De Achterhuisdoctrine 05-01-09 Russisch gasconflict draait om meer dan dollars 04-01-09 Europa de straat op voor Palestijnse zaak Archief 2008 Archief 2007 Archief augustus - december 2006 Archief januari - juli 2006

In de discussie rond Afghanistan komt heel vaak de uitspraak naar voren dat het geen opbouwmissie is, maar een vechtmissie. Dit lijkt te impliceren dat militairen meer aan opbouw zouden moeten doen en minder aan vechten. Het zou dan moeten gaan om een verschuiving binnen de 3D-aanpak, waar development, diplomacy en defense samen optrekken. Maar zijn militairen wel hulpverleners?

door Martin Broek

Vooropgesteld dat er geen sprake van kan zijn dat het hier – 5.000 km van huis - om defensie gaat. Het bestrijden van één van de partijen in het Afghaanse conflict en de anderen - vaak geen haar beter - laten zitten heeft meer met partij kiezen in het conflict te maken dan met het oplossen ervan. Ook dit past niet zo goed bij het begrip verdediging.

Ondanks de retoriek dat we ons hier in Europa moeten beschermen door in Azië de terroristen te vernietigen, is het een interventie van het zuiverste water. Hierbij spelen verschillende belangen een rol, zoals de controle van Afghanistan (olietransport, dicht bij China en Rusland) en een nieuwe taak voor het Westerse militaire project de NAVO. De oorlog lijkt bovendien eerder wervend dan bestrijdend te zijn als het om het terrorisme gaat.

Gemilitariseerde hulp

De militairen hebben in het kader van een contraguerrilla tactiek een eigen hulpverlening opgezet. Zogenaamde Provinciale Constructie Teams bouwen schooltjes, maken waterputten schoon en leveren verf voor het schilderen van kozijnen etc. Ze overleggen daarbij met dorpsoudsten en winnen zo informatie in in ruil voor een busverf of een stapel schriften.

Daarmee zit de inlichtingendienst voor een prikkie op de eerste rang. Aan een Amerikaans soldaat wordt immers per persoon evenveel besteed als aan duizend Afghanen in het kader van de militaire ontwikkelingshulp.

Toch zijn ook de voorzieningen voor de Afghanen er op vooruit gegaan. Een win-win situatie zo lijkt het. Er is echter een nadeel: de hulp wordt gemilitariseerd en daarmee verdacht. Een leerling in een door militairen gebouwd schooltje heeft een grote kans aangevallen te worden. Bovendien vragen steeds meer Afghanen zich af wat ze met die hulp aan moeten.

Gemilitariseerde hulp wordt niet alleen verdacht, maar ook verkeerd besteed, zo schreven onlangs zes hulporganisaties, waarvan Oxfam de bekendste is. De militairen hebben snelle resultaten nodig om de bevolking aan hun kant te krijgen. Een beetje vergelijkbaar met de manier waarop populistische voorstellen in Nederland politiek worden gebruikt. De structurele oorzaken worden daarbij vaak al dan niet met opzet vergeten. De organisaties vragen zich af of de hulp een wapensysteem is geworden.

Geen gezelschapsspel maar oorlog

In een Amerikaanse militaire handleiding voor operaties in Irak en Afghanistan wordt hulp gedefinieerd als een niet-dodelijk wapen, dat wordt gebruikt 'to win the hearts and minds of the indigenous population to facilitate defeating the insurgents.' Dat geldt niet alleen voor de Amerikanen. Degene die de Nederlandse militaire vakpers doorneemt komt regelmatig artikelen tegen over counter-insurgency en contraguerrilla.

Hulp maakt onderdeel uit van de oorlog. De verontwaardiging dat dit door de opstandelingen aangepakt wordt, moet gezien worden als het laten van krokodillentranen. De opstandelingen zullen zich niet laten verslaan zoals het in een Amerikaans manual wordt beschreven. Ze zullen ervoor zorgen dat de nadelen van die hulp groter worden dan de voordelen. Het is geen gezelschapsspel, maar oorlog.

Er is ongeveer 1,7 miljard dollar uitgegeven aan militaire ontwikkelingshulp. Voor dit jaar is alweer een miljard uitgetrokken. De militairen zijn niet in staat een evaluatie van de impact hiervan te geven. Op zichzelf al een veeg teken dat de hulp niet met veel beleid wordt ingezet. Wel is duidelijk dat er schoolgebouwen gebouwd worden daar waar geen onderwijzer of lerares te vinden is. Lokalen, met tafeltjes, stoelen en schriften, maar niemand voor het bord.

Snel gewonnen, snel geronnen, dat zien de Afghanen zelf ook wel in. Er is haast geboden bij het besteden van de gelden, maar haast en een goed ontwikkelingsbeleid gaan niet samen. Een probleem is dat geld besteden gemakkelijker gaat in de relatief veilige regio's, waardoor regionale verschillen ontstaan. Bovendien wordt een kwetsbare groep vergeten: Pakistaanse, Iraanse en interne vluchtelingen.

Wat wél werkt

De zes hulporganisaties zeggen dat er meer steun moet komen voor projecten van regionale en plaatselijke overheden bij het opzetten van onderwijs. Dat zoveel mogelijk verantwoordelijkheden voor onderwijs naar Afghaanse overheden gaan. Militaire hulp moet zo snel mogelijk afgebouwd worden en ingeruild voor civiele steun.

Ook hulporganisaties moeten er op uit zijn hun partners te versterken en niet alleen de eigen projecten uit te voeren. Versterk de overheid en zorg dat ze beter controleerbaar wordt en minder corrupt. Zorg ervoor dat meer coördinatie bij de VN komt te liggen. Deze organisatie moet op haar beurt er voor zorgen dat moeilijke regio's worden bevoorraad en dat projecten niet gemilitariseerd worden en controleerbaar blijven.

De D van diplomatie wordt wel erg magertjes uitgelegd als het betekent dat er gesproken wordt met lokale dorpshoofden en de delen van de regering Karzai. Diplomatie wordt pas echt diplomatie als ook met de tegenstander wordt gesproken. Die D wordt volledig vergeten.

Het eerste grote Obama-offensief in Afghanistan hebben we achter de rug: een troepenmacht van 15.000 militairen die achter een vijand aanging die week als water. Wel vielen er burgerslachtoffers. Tegen het verlies aan hearts and minds die daar het gevolg van is, kunnen geen honderd schooltjes op.

 

Dit artikel, afkomstig van Martin's weblog, is grotendeels gebaseerd op: 'Quick impact, quick collapse'. Het rapport wordt onderschreven door: Action Aid, Afghanaid, CARE, Christian Aid, Concern Worldwide, Norwegian Refugee Council, Oxfam and Trocaire. Auteur is Ashley Jackson, Hoofd van Policy and Advocacy, Oxfam International. 

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

Geef je mening:

de Afghanen - June 12, 2010 - 04:13 pm
klopt want wij zijn er hier in nederland ff keihard op vooruit gegaan en de verliezen zijn voor de kniesoren omdat zij niet willen luisteren wat wij nu ingeburgerd wel doen .. maar niet heus .. daarom is het zo fijn dat het in nederland een nog veel grotere kankerzooi is .. het blijft tenslotte vriendjespolitiek

Mike - May 17, 2010 - 01:53 pm
Heel naief om dit complexe probleem op deze manier uiteen te zetten. De "taliban" zijn geen rebellen die zich verzetten tegen een "westerse overheerser", maar zijn warlords die hun macht in het gebied niet willen verliezen. Als je de informatie beschikbaar op het internet goed leest, zal je zien dat er niet gesproken wordt over "taliban" maar insurgeants. Deze insurgeants die echt ieder middel aangrijpen om de lokale bevolking te onderdrukken (denk hierbij aan onthoofding, verkrachting, moord op kinderen). Een humanitair middel als de VN kan hier geen verbetering geven. Voorbeeld; In 2007 werd personeel van diverse NGO's (non governmental organisations) gegijzeld en vermoord door deze insurgeants wegens gebrek aan bescherming (omdat deze organisaties zwak worden gezien in de afghaanse (pastuh) cultuur). Daarbij moet men ook bewust zijn dat de rondom liggende staten (ihb Iran en Pakistan) geen stabiel Afghanistan willen. Een vreedzame oplossing voor dit probleem is nog ver weg, militair ingrijpen is voor deze regio in deze tijd voorlopig de enige mogelijkheid.

Ik ben zeker geen voorstander van militair geweld, maar in dit geval ben ik realistisch. Ik heb veel vrienden en bekenden die uit deze regio gevlucht zijn, en heb begrip gekregen voor hun levenswijze en cultuur.

.

Naar boven

Naar homepage